Biliyorsun

hayat bazen í¶yle insafsí½z ki
kí¼í§í¼k bir boí¾luí°undan yakalar
hissettirmez en zayí½f aní½nda
seni ta yí¼reí°inden yaralar

ellerin kollarí½n baí°lansa da
baí¾í½nda kasí½rgalar kopsa da
sen tí¼m gí¼cí¼nle karí¾í½ koysan da
seni ací½masí½z sevdaya salar

sen de benim kadar gerí§ekleri gí¶rí¼yorsun
beraber olamayí½z benim gibi biliyorsun
bir baí¾ka dí¼nyaní½n insaní½sí½n yavrucuí°um
sen kendi dí¼nyaní½n topraí°í½nda bí¼yí¼yorsun

haklí½sí½n biraz geí§ karí¾í½laí¾tí½k
oysa hií§ konuí¾madan anlaí¾tí½k
bazí½ í¾eyler var ki sí¶ylenmiyor
biz senle sí¶zleri susarak aí¾tí½k

insan ací½larla kí½vransa da
ve o aí¾kla bir daha doí°sa da
dí¼nyasí½ní½ yeniden kursa da
dí¼í¾lerle gerí§ekler ayrí½ ayrí½ yaí¾ar