De noordzee

Vers 1:
A                         F#m
daar zeilde op de noordzee, de noordzee wijd en koud
Bm                          E
een schip zo zwaar beladen met 's werelds ijdel goud
A                             F#m
daar kwam de spanjaard dreigen, te roven ons 't goud
Bm           E            A            F#m
toen we voeren op de noordzee, de noordzee, de noordzee
Bm             E       A      E  A
al op de noordzee wijd en koud

Vers 2:
't was onze jongste makker, een jongen sterk en koen
die sprak al tot den schipper, wat zult gij aan mij doen
wanneer ik wil gaan zwemmen en ginds 't spaans galjoen
doen zinken in de noordzee, de noordzee, de noordzee
al in de noordzee zinken doen

Vers 3:
ik zal u geven zilver, een wapen en blazoen
mijn eigen jonge dochter zal ik u huwen doen
wanneer gij wilt gaan zwemmen en ginds 't spaans galjoen
doen zinken in de noordzee, de noordzee, de noordzee
al in de noordzee zinken doen

Vers 4:
de jongen bad de hemel, sprong daarop overboord
en heeft in 's vijands scheepswand drie gaten toen geboord
en van de trotse spanjaard is nimmer meer gehoord
op heel de wijde noordzee, de noordzee, de noordzee
op heel de noordzee meer gehoord

Vers 5:
toen zwom hij naar het schip en de mannen juichte luid
maar onze schipper gaf hem zijn dochter niet tot bruid
al smeekte ook de jongen, haal mij het water uit
de schipper gaf de noordzee, de noordzee, de noordzee
gaf hem de noordzee als zijn bruid

Vers 6:
toen zwom hij om het schip heen, hij was zo koud en moe
vol bitterheid en wanhoop riep hij zijn makkers toe
och makkers haal mij op, want ik ben het zwemmen moe
mij trekt de koude noordzee, de noordzee, de noordzee
mij trekt de noordzee naar zich toe

Vers 7:
zijn makkers redde hem toen, maar op het dek stierf hij
na het een twee drie in godsnaam dreef weg met het getij
de koene jonge zeeheld, veel jonger nog dan wij
en zonk toen in de noordzee, de noordzee, de noordzee
en in de noordzee weg zonk hij